Welkom in Zuid-Afrika. Welkom in Boys Town!

Ik zal eerlijk zijn, ik heb uiteenlopende gevoelens over mijn project tot nu toe. Ik zal beginnen met de wat negatievere dingen en eindigen met de positievere. Op deze manier zijn de positieve dingen het recenst in het geheugen.

De jongens hier zijn, zoals verwacht en voorspeld, er erg aan toe. Niet per se fysiek, maar emotioneel gezien. Dit maakt ze onvoorspelbaar, wat erg lastig is om mee om te gaan. Het ene moment zijn ze aardig, het volgende moment gaan ze door het lint. Straffen zijn hier zeldzaam, omdat de medewerkers geloven in het geven van liefde. Ik ben het deels met ze eens, maar de meesten van jullie zullen mijn volledige standpunt hierin wel weten.

Ze tonen ook bijzonder veel interesse in waardevolle spullen, ALS JE SNAPT WAT IK BEDOEL. Daarom heb ik al mijn waardevolle spullen in de kluis van de medewerkers gedaan, zodat ik zeker weet dat mijn spullen veilig zijn. De jongens willen de prijs van elk kledingstuk weten en welke maat het is... Ik denk dat ik nu wel genoeg hierover gezegd heb.

Ookal ben ik in een land waar veel mensen Afrikaans (wat erg lijkt op Nederlands) en Engels spreken, spreken de meeste mensen hier Zulu. De jongens en medewerkers spreken tegen elkaar in Zulu, zelfs al zijn Jack en ik erbij. Bedankt.
Oke even eerlijk, ik zit in een provincie genaamd Kwa Zulu Natal, dus ik ben misschien wat naïef geweest...
Ik prober wel de taal te leren. De klikgeluiden zijn het allerlastigst om te leren. Omdat je jongens me woorden blijven leren, heb ik besloten om de woorden maar op te schrijven (fonetisch).

Het eten hier is te doen, maar er is weinig variatie. Neem (oud) brood met boter, rijst, curry, hamburger/kip en maak een willekeurige combinatie daarvan, en je hebt bijna elke maaltijd die ik tot nu toe heb gehad. De meeste jongens zijn nu op vakantie (naar hun ouders, pleegouders, familie), maar een paar zijn hier gebleven, wat waarschijnlijk de redden is dat ik twee keer patat gehad heb deze week. In de week dat ik hier ben heb ik precies één sinaasappel gekregen.
Jack en ik kunnen natuurlijk ons eigen eten kopen, maar dat hebben we bijna niet gedaan, omdat de jongens ook veel interesse tonen in ons eten...

De accommodatie is, vergeleken met wat ik verwachtte, GIGANTISCH. De jongens hebben een eigen gebouw waarin ze slapen. Het heeft een TV-lounge (een kamer met een oude tv + DVD-speller en wat stoelen), een tafelvoetbaltafel en een sportschool (meeste van de spullen zijn kapot, maar goed)
Er is een apart gebouw waar we eten. Daarnaast is er op de accommodatie: huizen van de medewerkers, een voetbalveld/rugbyveld, een (beveiligd) zwembad, een basketballveld, een bibliotheek (die bijna niet gebruikt wordt), en een kerk die vastzit aan het gebouw waarin ik verblijf.

Ah ja, mijn "huis". In feite is het mijn kamer, Jacks kamer, een badkamer een douche en een woonkamer. Toen ik hier voor het eerst kwam vond mijn kamer eruitzien als een gevangenis, maar toen ik al mijn spullen had uitgepakt zag het er al beter uit. De woonkamer heeft vier banken (waarvan er een kapot is), en een tv met vier zenders. Ik gebruik de badkamer bijna niet om me op te frissen, omdat mijn kamer een eigen wastafel heeft. Daarnaast is het bad geel (terwijl ze hem wit kochten). De wc is best schoon. De douche had schoner kunnen zijn, maar ik ben al lang blij dat hij goed functioneert.

De locatie is prachtig. We zijn slechts een kleine brug verwijderd van het strand! In de avond zie je veel schepen in de zee, wachtend tot ze verder kunnen naar Durban. Ze zien eruit als kleine huisjes op de zee! De nachtelijke hemel is ook heel mooi (Ik heb drie nachten gestaard, zoekende naar sterrenbeelden die ik ken, totdat ik realiseerde dat ik aan de andere kant van de wereld zit...)
Er rennen ook apen rond in Boys Town, wat ik eerst wel gaaf vond maar nu is het normaal geworden.

Ik heb een nieuw telefoonnummer, waarop ik te bereiken ben: +27745145703

Nu even samenvatten. Dit project gaat een grote uitdaging voor me worden, maar ik zal niet zo snel opgeven. Ik moet er veel tijd en vooral geduld in stoppen als ik wil slagen, maar ik ga mijn uiterste best doen.

Hou vast aan de geode dingen, die slepen je door de slechte heen.

Tom

EINDELIJK

Ik heb nooit gedacht dat de tijd zo snel zou gaan. Afgezaagd? Misschien, maar het is zeker waar. Ik ga nu niet al mijn Project Trust memoires ophalen hoor, dus geen zorgen. Zo oud ben ik nou ook weer niet.
Dezelfde vragen worden mij steeds weer gesteld. Puur uit interesse, dus ik weet dat men het goed bedoelt. Echter, na ontelbare keren vertellen dat ik inderdaad zin heb om te vertrekken, wil ik alleen maar meer gaan. Meer dan 3/4 jaar weet ik al dat ik dit wil doen en meer dan een half jaar weet ik dat ik ook echt ga. Er is echt niks wat ik meer wil dan nu gaan.

Ik ga geen uitspraken doen over het missen van dingen, of mensen. Als mij gevraagd wordt wat ik het meeste ga missen, zeg ik als grap dingen als mijn slaapkamerdeur, of de lantaarnpaal voor mijn huis. De waarheid is: Ik heb geen idee. Ik ga vast en zeker mijn huis, mijn ouders, mijn broertje en mijn vrienden missen. Maar voorspellen dat je iets gaat missen is hetzelfde als voorspellen dat het Nederlands Elftal ooit wereldkampion wordt. Waarschijnlijk, maar geen idee wanneer.

Ik zal eerlijk zijn, ik heb me druk gemaakt dat ik me druk zou maken. Gedaan, haatte het, nooit meer.

Tijd voor wat leukere onderwerpen. Even Nederlands beginnen. Het  weer in Durban (wat vlakbij Tongaat ligt, waar ik verblijf) is best goed. Temperaturen boven de 20 graden: Vind ik leuk.
Ik heb ook contact gehad met mijn partner via Facebook. Hij zei dat de jongeren makkelijk in de omgang zijn, wat het tegenovergestelde is van wat wij vreesden. Hup Boys Town jongeren!

Ik heb geen andere onderwerpen om nu over te praten. Dus ja. Daar zit ik dan. Doei gezegd tegen m'n maatje vorige week op Schiphol, andere vrienden volgden in de week erna... Vaarwel familie, vaarwel straat. Ik lijk James Blunt wel. Ik eindig deze blog liever met een quote van een andere zanger.

Dus.

OPPAN BOYS TOWN STYLE

(hop hop hop hop)

(geweldig nummer)

Tom