EINDELIJK

Ik heb nooit gedacht dat de tijd zo snel zou gaan. Afgezaagd? Misschien, maar het is zeker waar. Ik ga nu niet al mijn Project Trust memoires ophalen hoor, dus geen zorgen. Zo oud ben ik nou ook weer niet.
Dezelfde vragen worden mij steeds weer gesteld. Puur uit interesse, dus ik weet dat men het goed bedoelt. Echter, na ontelbare keren vertellen dat ik inderdaad zin heb om te vertrekken, wil ik alleen maar meer gaan. Meer dan 3/4 jaar weet ik al dat ik dit wil doen en meer dan een half jaar weet ik dat ik ook echt ga. Er is echt niks wat ik meer wil dan nu gaan.

Ik ga geen uitspraken doen over het missen van dingen, of mensen. Als mij gevraagd wordt wat ik het meeste ga missen, zeg ik als grap dingen als mijn slaapkamerdeur, of de lantaarnpaal voor mijn huis. De waarheid is: Ik heb geen idee. Ik ga vast en zeker mijn huis, mijn ouders, mijn broertje en mijn vrienden missen. Maar voorspellen dat je iets gaat missen is hetzelfde als voorspellen dat het Nederlands Elftal ooit wereldkampion wordt. Waarschijnlijk, maar geen idee wanneer.

Ik zal eerlijk zijn, ik heb me druk gemaakt dat ik me druk zou maken. Gedaan, haatte het, nooit meer.

Tijd voor wat leukere onderwerpen. Even Nederlands beginnen. Het  weer in Durban (wat vlakbij Tongaat ligt, waar ik verblijf) is best goed. Temperaturen boven de 20 graden: Vind ik leuk.
Ik heb ook contact gehad met mijn partner via Facebook. Hij zei dat de jongeren makkelijk in de omgang zijn, wat het tegenovergestelde is van wat wij vreesden. Hup Boys Town jongeren!

Ik heb geen andere onderwerpen om nu over te praten. Dus ja. Daar zit ik dan. Doei gezegd tegen m'n maatje vorige week op Schiphol, andere vrienden volgden in de week erna... Vaarwel familie, vaarwel straat. Ik lijk James Blunt wel. Ik eindig deze blog liever met een quote van een andere zanger.

Dus.

OPPAN BOYS TOWN STYLE

(hop hop hop hop)

(geweldig nummer)

Tom