Kaapstad!!!

Het wordt goed – 10 uur te gaan

Het wordt geweldig – 5 uur te gaan

Het wordt FANTASTISCH – 30 minuten te gaan

Zoals gesuggereerd, hoe dichter bij Kaapstad we kwamen, hoe enthousiaster we werden!

 

Het duurde 17 uur om bij “De Moederstad” van Zuid-Afrika te komen. Onze bustickets zeiden dat het 25(!!!) uur zou duren. Gelukkig hoefden we niet met de bus te reizen. De medewerkers van GBT Maccassar waren zo aardig om ons een lift aan te bieden, aangezien ze vlakbij Kaapstad wonen. Dus met een paar jongens en een paar medewerkers reisden we binnen 17 uur.

 

Het eerste teken van Kaapstads nabijheid (naast afstandaangevende borden) was de beroemde Tafelberg. Ookal is de berg maar iets meer dan 1 km hoog, je kan hem al van verre zien. We werden gebracht naar Long Street Backpackers (aan Long Street, hoe origineel) door de medewerkers en nadat we afscheid hadden genomen, liepen we naar de backpackers.

Long Street Backpackers is letterlijk in het midden van alle clubs en pubs (in tegenstelling tot Tekweni Backpackers waar ik hetzelfde verwachtte, maar goed). Het is gebaseerd op de eerste en tweede verdieping van een gebouw en een geweldige plek om te verblijven. In de backpackers kan je bijna geen herrie van buitenaf horen. Er is een keuken, bar, TV kamer met DSTV (wat voor honderden kanalen zorgt), er zijn twee balkons en veel kamers.

 

We ontmoetten andere PT vrijwilligers en, alweer, deelden verhalen (ik ga niet nog een keer uitleggen hoe leuk het is om andere vrijwilligers te ontmoeten. Lees m’n vorige blogs :))

Een paar vrijwilligers verbleven in Carnival Court backpackers, wat ook aan Long Street zit en maar een minuutje lopen is vanaf Long Street Backpackers. De vrijwilligers die in Long Street verbleven sliepen allemaal in dezelfde kamer, wat duidelijk erg gezellig was.

 

Ik zal een samenvatting geven van de “normale” dagen (nou ja, mijn normale dagen dan). In de ochtend (lees: 11/12 uur) had ik ontbijt wat bijna alle 13 dagen bestond uit brood met Nutella (het studentenleven leven). Bijna elke dag ging ik naar de Smoothie Shop naast de backpackers, waar ze heerlijke (EN GEZONDE) smoothies verkopen. Ze zijn niet als gewone smoothies, althans dat vond ik, want sommige smoothies hebben  als ingrediënten pindakaas, bietjes, cacaopoeder speciale melk enzovoorts. In ieder geval, na mijn ochtendritueel was het vooral rondhangen met de andere vrijwilligers. Soms naar de lokale markt, of doelloos rondlopen om de omgeving te verkennen, gewoon de dag opvullen (prioriteit: geen stress! :D).

Net zoals in Durban was uitgaan een van de redenen dat ik naar Kaapstad kwam. Dus, zoals gepland, bijna elke avond gingen we uit. Zoals ik eerder al zei, we zaten in het midden van alle feesten enz. dus een feest vinden was geen probleem. Tijdens het uitgaan nam ik geregeld een pauze om naar de Burger Shop te gaan, waar ze de beste kippenburgers van Kaapstad hebben. En daarna?

HERHAAL

 

Het was echter niet alleen maar dat. Zoals ik al zei waren dat de standaard dagen, maar natuurlijk hadden we ook onze speciale dagen! Op Eerste Kerstdag organiseerde onze backpackers een reisje met lunch (iedereen moest wat voorbereiden en dan konden we delen) naar de Tafelberg. Niet helemaal naar de top, maar naar een grot halverwege. We werden afgezet bij het pad dat we moesten beklimmen om bij de grot te komen. Het was geen lange klim, maar de hitte was wat het zwaar maakte. We kwamen gelukkig heelhuids aan en hadden lunch, met een mooi zicht op Kaapstad en Robbeneiland. Iets wat me verbaasde aan Robbeneiland was dat het vlak voor de kust ligt. Dat is (of was)  een van de redenen waarom het zo vreselijk was om daar gevangen te zitten. Je kan het land zien, maar je mag nooit meer het land zelf in.

Na de lunch (rond 5 uur, dus een aardig lange lunch) klommen we weer naar beneden en gingen terug naar onze backpackers.

 

We hebben ook in verschillende restaurants gegeten. Een van de favorieten was duidelijk het kleine Mexicaanse restaurant, met de vriendelijke bediening en heerlijk eten. Om een beetje cultureel te zijn gingen we naar een restaurant genaamd “Mama Africa”, aan de overkant van de straat. We wisten dat het duur zou worden, maar aangezien het maar voor een keer zou zijn maakte het ons niet uit. Hier at ik voor het eerst in m’n leven krokodillenvlees. Zoals alle soorten vlees die je nooit eerder geproefd hebt, smaakt krokodil naar kip, maar het was verschrikkelijk taai. Hierdoor (en omdat het erg lang duurde voordat ik m’n maaltijd kreeg,waardoor deze gratis was!) duurde het lang voordat ik klaar was met eten, maar het was een leuke ervaring. Een ander restaurant/bar waar we aten was “The Beer House”, waar ze 99 soorten bier verkopen. Wat mij aantrok tot het restaurant was het feit dat ze bitterballen verkopen! Ik had al een aardige tijd geen Hollandse snack gegeten dus ik moest het hebben. Het waren geen geweldige bitterballen, maar bitterballen desalniettemin dus ik genoot ervan.

 

De geweldigste ervaring die ik gehad heb was op Nieuwjaarsdag, toen ik de Tafelberg (deze keer helemaal) beklom. Ik ging met een kleine groep en begon aan een klim die 2 uur zou moeten duren (toegegeven, dat was niet heel motiverend). Terwijl we hoger en hoger klommen hielden we de tijd in de gaten, om ongeveer te weten hoe lang we nog moesten. Tijdens het klimmen ontmoet je andere bergbeklimmers (sommigen gaan omhoog, sommigen naar beneden). Een aantal gaf ons een motiverend praatje, door te zeggen dat we al halverwege waren (en we hadden pas 20 minuten geklommen, hell yeah).

Daarna bleven we gestaag klimmen, met zo nu en dan een pauze. Doordat het pad een bocht maakte om de berg (we moesten door een kloof in de berg klimmen), verloren we het zicht op Kaapstad en bestond het zicht uit rots, gras en de berg. Hoe hoger we kwamen, hoe rotsachtiger het pad werd en hoe sterker de wind. Toen we door de kloof liepen was de wind erg sterk (als in een windtunnel, een effect wat de slpeet creëert). Toen ik helemaal in de kloof was en ik achterom keek om het pad te zien waar we haden gelopen, zag ik niet veel meer van het pad. Achter mij stortten de wolken neer op het pad. Het was alsof de berg overvloeide met wolken en ze allemaal neerstortten als een waterval, en ik stond er achter. Een wonderlijk fenomeen om te zien. Ik draaide me om en was weer sprakeloos. Boven, aan het einde van het pad, schenen de wolken rood/goud, vanwege de ondergaande zon, alsof het een pad naar de hemel was. De laatste meters rende ik naar de top.

Waar in de kloof de wind sterk was en herrie maakte, was op de top complete vrede. Het is moeilijk om het gevoel te omschrijven. De wolken hadden een gouden kleur en waren kalm, de herrie was verdwenen en niks in de wereld leek mis. Nadat ik versteld was door de kalmte en pracht van de natuur om me heen, liep ik naar het restaurant op de top. Daar ontmoetten we de andere vrijwilligers, die ervoor gekozen hadden om met de kabelbaan omhoog te komen. We ontspanden en praatten wat en liepen rond op de Tafelberg. Ik kon Kaapstad weer zien en alles wat eromheen is. Het duurde niet lang tot de zonsondergang, dus als een groep keken we die, en het was magisch.

Het is zeker iets wat ik weer zou willen doen, en van alles wat ik in Zuid-Afrika gedaan heb zou ik dit het meeste aanbevelen. Doe het. Voordat je sterft. Je moet.

 

Om Kerstmis en Oud&Nieuw niet thuis te vieren was raar, maar ik had een geweldige ervaring. 11/10 (ja, dat ik mogelijk oke ssst) zou ik aan Kaapstad willen geven. Als stad, als ervaring, ongewoon FANTASTISCH!

 

 

Groetjes vanuit Zuid-Afrika!

 

 

 

(Ohja, het bleek dat we de Tafelberg in 56 minuten, in plaats van de 2 uur wat het bordje zei. Lekker!)